سلام دوستان عزیز

دیروز با دوستم (پسر قصه ای که در پستهای قبلی داستان عشقشو برای شما نوشته بودم)

 قرار گذاشتیم شام با هم باشیم

و همینطور هم شد و ما شام با هم بودیم .

من از دوستش (دختری که شش سال از خودش بزرگتر بود) پرسیدم و او در حالی که

هم خوشحال بود و هم ناراحت به من گفت : امروز اونو در محل کار یکی از دوستاش دیدم

 از یک طرف خوشحالم که دوباره دیدمش و با هاش حرف زدم ؛ از طرف دیگه وقتی که

می خواست بره محل کار خودش من پر حرفی کردم و فکر کنم که از دست من رنجیده شد

چون خداحافظی اش مثل همیشه نبود.

من می خواستم  برم دنبالش تا اینکه ازش معذرت بخوام ولی

 شرایط طوری بود که نمیشد به هر حال از دوستش خواستم که از طرف من

ازش معذرت خواهی کنه .

دوستان باورتون نمیشه این دوست من انقدر دل نازکه که وقتی یکی از دستش ناراحت میشه

دلش میخواد گریه کنه مخصوصا که این دوستش با بقیه فرق داره و دوست من

این دختر رو بهترین دوست خودش مید ونه.

این دوست من یک خصلتی که داره اینه که وقتی کسی ازش ناراحت میشه

تا اون فرد اونو نبخشه دیگه روش نمیشه تو چهره ی اون ادم نگاه کنه ومن

مطمئنم که چون این دوست من ناخواسته باعث ناراحتی بهترین دوستش شده و از طرفی

 چون بهترین دوست دختره از طرف دوست من ازش معذرت خواهی کرده

 اون دختربه خاطر خدا

و بخاطربهترین دوستش؛ دوست منو میبخشه و

دوست من دوباره خوشحالی دوستی با اونو احساس میکنه !

نظر شما چیه؟!!!