شبنم عشق
از شبنم عشق خاک آدم گل شد یک قطره فرو چکید و نامش دل شد
مرا بشکن ...... ببر از خاطر . آشفته نامم را........ بزن بر سنگ جامم را............ من آن خار و گیاه وحشی صحرای اندوهم....... چه دلگیر رهایم کردی و رفتی.اسمان دور سرم می چرخید. زمین انگار زمین همیشگی نبود...... روزها برایم کسالت اور شده.شوق زندگی را از دست داده ام. اشک لحظه ای از چشمم جدا نمیشود و با کشیدن هر نفس مرگ را تجربه میکنم. ای عشقم تو نیستی که شکستن منو ببینی.تو نیستی تا غروب عشقم رو ببینی. تو نیستی .............اما خیالت همیشه با من است. نگو بارگران بوديم ورفتيم نگونامهربان بوديم ورفتيم اخه اينهادليلِ محکمي نيست بگوباديگران بوديم و رفتيم هيچکس نمي تونه به دلش ياد بده که نشکنه ... ولی من حداقل می تونم بهش ياد بدم که وقتي شکست با لبه های تيزش دست اونی که شکسته رو نبره
مرا در قبر سیاهی بگذارید تا همه بدانند در سیاهی ترین تاریکی ها جان باخته ام. هر گاه در جای قبر من تردید داشتید قطعه سنگی را از کوه بغلتانید هر جا آرام گرفت بدانید آنجاقبر من است. دستانم را از خاک بیرون بگذارید تا همه بدانند به آنچه خواستم نرسیدم. چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند تا آخرین لحظه چشم انتظار ماندم. موهایم را پریشان بگذارید تا همه بدانند در این دنیا هیچ امید و آرزویی نداشتم. بوته گلی وحشی در قبرم بگذارید تا به جای معشوقم همراهم باشد. تکه یخی روی قلبم بگذارید تا آرام آرام آب شود و به جای عزیزم برایم بگرید. و روی سنگ قبرم بنویسید: اشتباهی كه يك عمر پشيمانم از آن اعتمادی است كه بر مردم دنيا كردم 
مرا از سینه بیرون کن..........
که گلهایم نگاه و خنده هایم رنگ غم دارد............





| Design By : Night Skin |



