میدونید دوستان یکی که من اونو خیلی دوست دارم بهم یه حرفی زد اون گفت :

 عاشق شدن مثل دست زدن به آتیش میمونه

پس  تا وقتی که جراتش رو پیدا نکردی بهش دست نزن

 و اگر زدی سعی کن طاقتش رو داشته باشی

راستش بعضی آدما پیدا میشن که طاقت این آتیش رو ندارن

 ولی به خودشون جرات میدن که بهش دست بزنن و وقتی که تنها ،

ذره ای از عظمت عشق رو درک میکنن از زیر درد و رنج عشق شانه خالی میکنن

و این میشه که دختره با یکی دیگه دوست میشه و یا پسره میذاره میره

 و حالا این وسط هر کدوم از اینها که عشقش واقعی باشه

باید درد ورنج عشق رو تنهایی به دوش بکشه

پس بیایید تا وقتی که طاقت دست زدن به آتیش رو پیدا نکردیم بهش دست نزنیم و

 اگر زدیم تا آخرش باستیم